Međunarodni dan babica

Autor Jasna Pleho

četvrtak, 05 Maj 2011 14:55

Poziv babica jedan je od najljepših, najhumanijih i najodgovorniji poziva, jer se one svakodnevno nalaze na izvoru novog života. Babica u život jedne trudnice ulazi prilikom prvih pregleda u domu zdravlja i prati je sve do porođaja. Ona je ta koja je primi, presvlači, odvodi u salu, obavlja sve potrebne snimke, vodi brigu o novorođenčetu i daje savjete majkama kako da brinu o bebama nakon odlaska kući.

Međunarodni dan babica 5. maj, ustanovila je 1992. godine Internacionalna konfederacija babica. Prema određenim podacima, 1900. godine u Berlinu je održana konferencija kojoj je prisustvovalo preko 1000 babica, što je značajno sa aspekta vremenskog perioda u kojem nije bilo telefona, kompjutera, kreditnih kartica, aviona i drugih sredstava komunikacije. Grupa babica iz Evrope, uglavnom iz Antverpena u Belgiji, inicirala je 1919. godine formiranje Internacionalne konfederacije babica /ICM/. Danas ICM ima više od 90 članica iz preko 80 zemalja.
Svaka članica daje delegate za upravne organe, svaki region bira predstavnike za mali bord i učestvuje u planiranju aktivnosti.
Zvanično glasilo ICM je časopis International Midwifery magazine koji izlazi već 18 godina. Od 2000. godine babice imaju mogućnost da na zvaničnom web sajtu International Midwifery organizacije razmjene informacije, iskustva, dostignuća i novine.
Internacionalni kongresi se održavaju svake treće godine Ove godine planirani su u Durbanu (Južna Afrika) i 2014.godine u Pragu (Češka). U proteklih 50 godina mnogi veliki evropski gradovi bili su domaćini Internacionalnog kongresa babica kao i Jerusalim, Kobe, Manila, Santjago, Sidnej, Vankuver i Vašington. Ovi kongresi se bave važnim pitanjima regulative, profesionalnim i naučnim aspektima profesije i djelovanjem babica.Regionalni sastanci i konferencije održavaju se između kongresa.

Nagrada Marie Goubran
Marie Goubran je rođena u Irskoj 1945.godine. Završila je srednju školu za sestre i studije za babicu Krajem 1972. godine postaje profesor na fakultetu za babice. Vrlo brzo odlazi u Afriku (Zimabve i Nigerija) gdje radi sve do 1980. godine na unaprjeđenju zdravlja žena. Bila je šef sestara dvije i po godine u Velikoj Britaniji. Od 1987. je ekskluzivni sekretar ICM-a. Ustanovljava stalne vidove saradnje sa WHO i UNICEF-om. Njen rad na edukaciji babica širom svijeta za bezbjedno materinstvo je osnovna nit koja je povezivala sve njene aktivnosti i cjelokupno životno djelo.
Poslije njene smrti, 1990. bord ICM ustanovio je nagradu koja nosi njeno ime i koja se dodjeljuje svake treće godine za izuzetna dostignuća babica iz cijelog svijeta u oblasti zdravlja majke i djeteta.